Sigarayı bıraktım.

Sigarayı bıraktım.

Sigara içmeyi seviyorum.

Sabah işe geldikten sonra çayı içip ardından bahçede cıvıl cıvıl kuş seslerinin altında bir sigara içerek güne başlamak  muhteşem. Evet 20 senedir böyle; bir zamanlar internet cafede otururken, balığa gidince, akşam yemeğinden sonra, pazar sabah kahvaltılarından sonra gibi bir çok anda sigara ile ilgili güzel! anılarım oldu. Arabaya binince müziği açıp esen rüzgarın eşliğinde bir sigara paha biçilmez. İnsan kendini rahatlamış hissediyor değil mi? Zaten sigara içmeyenler bunun verdiği hazzı ve bırakmanın zorluğunu hiç bir zaman anlayamazlar.

Peki bu anlar gerçekten de sigara ile mi güzeldi? Yoksa sürekli çalışan bir kölenin, efendisinin izin verdiği anlarda dinlenmesi gibi zaten güzel anlar olduğu için mi? Evet kabul etmek zor ama sigara belli bir zaman sonra bizim efendimiz haline geliyor, hiç dinlemeyin siz “ben istesem hemen bırakırım, ben içmeyi tercih ediyorum, kölesi değilim” diyenleri. Bildiğiniz bağımlı oluyoruz ve kurtulamıyoruz. Vee efendimizin izin verdiği zamanlarda (nikotin alındığında) güzel bir zaman geçiyoruz hissine kapılıyoruz.

Rahatlıyoruz. Evet sigara rahatlatıyor. En son içtiğimizdeki psikolojik durumumuza geri dönebilmek adına.

Şu anda ilk sabah sigaramı içmiş olmam gerekiyordu ve içtiğimde psikolojik göstergem normal insanda 100 ise bende 105 olması gerekiyor. Çünkü ben artık onlardan daha rahatım değil mi? Bir süre geçiyor, işlerimi hallediyorum ve ikinci sigara zamanı bir yada en fazla iki saat sonra geliyor. Sonra başlıyor bir sigara içme isteği, hele bir de toplantı varsa veya ara veremeyeceğim bir iş, stres artarak devam ediyor. Kafamda nikotin eksikliğinden kaynaklı zonklama, dikkat sağlayamama vs. İçenler bu durumu çokça yaşar ve bilirler. Sonra bendeki psikoloji değeri nikotin yoksunluğundan dolayı 90’a iniyor. Gidiyorum bir sigara yakıyorum. Ohhhh. Değer hemen yükselmeye başlıyor veee 100% . Rahatladım değil mi? Hayır. Aslında sigarayı hiç içmemiş olsaydım zaten bu seviye gene 100 olacaktı. Bu kısır döngü yıllarca devam ediyor.

Keyif meselesi.

Ramazanda ilk gün orucumu açarım ve hızlı hızlı yemeğimi yerim, ilk fırsatta hemen bir sigara yakarım ve o ilk sigaranın verdiği keyif, baş dönmesi, tüm vücuttaki o uyuşukluk hissi çok hoşuma gider. O zaman işte gerçekten keyif alır insan. Ama sadece o ilk sigarada.. Daha sonraki sigaralarda bu keyif ortadan kalkar ve normal zamanda içilen sigaraya benzer. Bazı sabahlar hariç diğer tüm zamanlarda bu keyfi hiç alamadım. Özellikle son zamanlarda uzun yıllar içmenin ve bazı geceler ayarı kaçırmanın etkisiyle nefes alamaz hale gelmem bırakın keyfi tam bir eziyet haline geldi. Sigara için verilen parayı hiç bir zaman dikkate almadım. Sağlık da öyle. Benim için ilk hedef keyif ve zevk almaktı. Ama nerde keyif? nerde zevk?  Bırakmayı ciddi olarak düşünmemin ilk sebebi bu. Keyif alamıyorum. Aksine sabah uyandığımda boğazımdaki o ağrı, ağzımdaki o pis tat ve nefesimdeki hırıltıyı düşününce keyiflerim tamamen kaçıyor.

İlaç kullanımı.

Daha önce de bırakmayı düşündüm, kafamda tam bırakamadım ama bir ilaç var bunu kullanınca bırakılıyormuş lafını duyunca gittim hemen ilacı aldım. Champix. Gerçekten faydalı bir ilaç, 20 günün sonunda sigara içemiyorsunuz ve nikotin yoksunluğunda yaşanan sıkıntılar en aza iniyor. O sürede sigarayı bıraktım bir süre. Ama kafamda tamamen bitiremediğimden bir gece eğlencesi sonucu tekrar başladım. Çünkü içmemek için kendimi henüz ikna etmemiştim ve beni içirmeyen şey ilaçtı, kendim değil.

Bırakmak için.

Bırakmak için güçlü bir sebep bulmalısınız. Benim sebebim “keyif alamamak”tı. Zaten sigaranın en büyük vaadi keyif değil mi? Keyif alamıyorsan ne işe yarar. Neyse. Herkesin kendine göre bir sebebi vardır. Ve bu sebebi uzun uzun düşünerek kafaya yerleştirmek gerekiyor. Bunun yanında gerçekten sigaranın “sorunu ortaya çıkarıp sonra o sorunu çözmesi” mantığını yerleştirmek gerek. Siz stresli değilsiniz, hayat normal, her şey güzel hoop ortaya nikotin yoksunluğu çıkıyor ve gerilmeye başlıyorsunuz. Sonra o yoksunluğu nikotinle giderip olması gereken duruma geri dönüyorsunuz. Bu işte, “sanal bir kısır döngü” ve ortada bir duman olmasından dolayı gerçekten sanal. Ama etkileri maalesef sanal değil gerçek. Akciğer kanseri, koah, gırtlak kanseri, kuşun ayakta kalma süresi 🙂 vs…

Yemek ve çaylardan sonra gelen aşırı sigara isteği sırasında sürekli sigara içerken tıkandığım ve nefes alamadığım zamanları aklıma getiriyorum ve böylece bilinç altıma sürekli mesaj gönderiyorum.

 

Bıraktıktan sonra

İlk gün.

Mutlaka sakız alın. Naneli olursa daha iyi. İlk gün gerçekten zor geçti. Nikotin eksikliğinden dolayı kafamın üst orta tarafı bildiğiniz zonk zonk zonkladı. Her sigara canım çektiğinde su içtim. Sigara içme saatlerinde içtiğim süre kadar yürüdüm ve derin derin nefes aldım. İlk gece en zoruydu. Akşam yemeğinden sonra zonklama sık periyotlarla  maksimum seviyeye çıktı ama  aynı periyotlarda geçti. Gece uyumada güçlük çektim. Sigara canım istemedi ama uyur uyanık bir gece geçirdim.

..4 Gün

İlk gün yaşanan etkiler ikinci gün devam etti ama o kadar zor değildi. Özellikle yemeklerden ve çaydan sonra beyin bağıra bağıra sigara istedi. Vurdum ağzına bi tane ve oturttum. 3 ve 4. günlerde istek aynen devam etti. Normal zamanlarda istek azaldı ama özellikle yemek sonraları dayanmak zor geliyordu. Bir tane yakabilirdim aslında. Ama o bir tane yetmeyecekti. Bir tane o zamanki sorunu çözecekti ama bir saat sonraki sigara için o sigarayı içmiş olacaktım ve sonsuz pis döngü devam edecekti. Bu motivasyonla 5. güne geldim.

..6 Gün.

Pazar günü olması iyi miydi kötü mü bilemedim. 20 sene sonra ilk defa pazar kahvaltısından sonra sigara içmeyecektim ve sağolsun eşim Canan üstüne bir de türk kahvesi yapmış. İçmedim. Yok kahveyi içtim, sigarayı içmedim 😉 Yalnız şöyle bir durum var. Normalde sabah kahvaltısından sonra sigarayı içtiğimde keyif alıyordum ama hemen ardından aşırı bir yorgunluk çöküyordu. Sigara içmeyince vücudun dinçliği akşama kadar sürdü.

5 ve 6. günler ilk dört güne göre biraz daha rahat geçti.

..13 Gün.

Evet neredeyse iki hafta olacak, ikinci hafta biraz daha rahat geçti ama sigara içme isteği bazı zamanlarda tavan yapıyor. Özellikle sabah ilk saatler oldukça zor geçiyor ve bir de akşam yemeğinden sonra.. Ama biraz bekleyince geçiyor.

Bakalım bu sigara içme isteği ne kadar daha sürecek?

 

Etkiler (İlk İki Hafta)

Bazen iş yerine Honaz dağ yolu üzerinden gidiyorum. Yemyeşil bir yer. Ve ben ilk defa orada bu kadar çok ot ve ağaç kokuları aldım. 4 aylık bebeğimiz var ve onunda mis kokusunu daha çok almaya başladım.(Tabi kaka kokusu da aynı oranda artıyor).

Sabah kalktığımda yaşadığım boğaz ağrısı büyük oranda geçti.

Derin nefes aldığımdaki ciğerlerimdeki ağrı geçti. Artık uzuuunca içime nefes çekebiliyorum. Şimdi çektim, evet çalışıyor.

4. kattaki evime merdivenden çıkarken daha az soluk soluğa kalıyorum.

Üzerimdeki o uyuşukluk gitti. Daha dinç hissediyorum.

Sabahları dinç uyanıyorum.

Bazı etkiler psikolojik (plesebo etkisi) de olabilir.

Zamanla durumları yazacağım.

Sağlıcakla…